“Al sinds mijn studententijd leek het me erg leuk en bijzonder om opnieuw een tijdje in het buitenland te wonen en werken. Voor mijn stage verbleef ik in Egypte, ook via een zendingsorganisatie. Toen mijn man Sander en ik trouwden, droomden we ervan samen naar de Antillen of Zuid-Amerika te gaan. We zetten niet alles op alles om dit voor elkaar te krijgen, want we wilden ook dat het in Gods plan paste voor ons. Misschien komt het nog…

We kozen ervoor om onze kinderen in Assen te laten opgroeien, alles veilig en dichtbij, maar ook met genoeg faciliteiten en scholen. Ik wist dat Assen altijd verbonden was met Brazilië. Mij leek het leuk om voor Verre Naasten wat vrijwilligerswerk te doen, zoals het rondrijden van een buitenlandse dominee. Maar het werd meer dan dat, het werd dus voorlichter voor heel Drenthe! Inmiddels mocht ik het mooie land Venezuela bezoeken en het is zo waardevol om de mensen te ontmoeten die onze verre broers en zussen zijn.

Feest
Voor nu ben ik heel blij dat ik voorlichter mag zijn bij Drenthe Mission I Verre Naasten en zo eraan mag meewerken dat mission meer zichtbaar wordt in de kerken. Ik mocht hiervoor ook op bezoek naar Venezuela en kon toen ook Curaçao bezoeken. Dat was zo mooi! Te zien hoe de kerk daar nu, al jaren, helemaal zelfstandig draait en voor een groot deel met dezelfde gemeenteleden als toen. Feest van herkenning!

Liever slippers..
Grappig of misschien minder grappig: toen wij na zeven jaar terugkwamen, was het winter, iets wat ik niet kende. En stond ik met blote voeten in de sneeuw, wist ik veel dat dat weleens heel koud zou zijn…. Nu vind ik het nog steeds een heel gedoe om steeds weer jas-aan-jas-uit-sjaal-om-handschoenen-aan…te moeten doen. Slippers is toch veel en veel makkelijker!”