“In 1995 was ik met wijlen Tjerk S. de Vries in Zaïre. Daar maakten we filmopnamen, schoten dia’s en verzamelden materiaal voor een mooie en unieke CD. Ook volgden we een week lang Numbi, een meisje uit Kabumbulu bij haar dagelijkse activiteiten. Zo indrukwekkend veel moest zij doen voor het gezin, dat wij verzuchtten: ‘konden we haar maar meenemen en een mooie opleiding aanbieden’. De reizen die we maakten naar Zaïre en Benin waren bijzonder bemoedigend. Wat is het fijn dat je samen kunt zeggen: wat is God toch groot, goed en machtig. En wat zijn wij gezegende kinderen van Hem.”

“Terugdenkend aan mijn periode bij Verre Naasten herinner ik me nog goed de motivatie om lid te worden van de Raad Public Relations (RPR). Altijd maar haasten en werken; dat kan niet goed zijn, dacht ik regelmatig. Toen kwam in 1979 de vraag of ik lid wilde worden van de RPR van Verre Naasten. Die bestond uit vijf leden, ieder werkte vanuit eigen deskundigheid aan de PR en communicatie. We wilden aan onze achterban overbrengen dat je er voor de ander moet zijn. Ook de jeugd moest daarin gestimuleerd worden. Liefde geven en daardoor liefde ontvangen. De hand op de schouder en het open oor en oog om er te zijn voor de ander. Dat is toen écht voor mij gaan leven.

Van een ansichtkaart, lepeltje en mok tot een Goudse kaas
We vroegen de gereformeerde basisscholen om leerlingen artikelen te laten verkopen aan gemeenteleden en kennissen in hun gemeente. En we gaven voorlichting op de scholen over het werk in het buitenland. We maakten diapresentaties en films en steeds werd er wel een ander specifiek doel bedacht. De opbrengst van de verkochte ansichtkaarten, lepeltjes, kaas en noem maar op, kwam ten goede aan het werk van DVN wereldwijd.

Ontmoeting en zicht op wederkerigheid
Ieder jaar werd er een landelijke ledenvergadering gehouden. Maar de vraag kwam steeds vaker: ‘Hoe stimuleer je alle leden en kun je laten zien wat Verre Naasten allemaal doet?’ In 1992 werd de ledenvergadering gehouden op de eerste DVN-dag die plaatsvond in Dierenpark Amersfoort. Een ledenvergadering tussen broeders en zusters onderling, maar zeker ook een ontmoeting met de uitgezonden werkers in het buitenland. In twaalf landenpaviljoens, ingericht door de zendende instanties, werd duidelijk gemaakt waar Zending, Hulpverlening en Training voor stond. De eerste DVN-dag trok zo’n 12.000 bezoekers.  De dagen werden om het jaar georganiseerd, maar langzaamaan minder goed bezocht. Ze voldeden niet meer aan het doel dat we voor ogen hadden en zo kwam er, na tien keer, in 2010 in Spakenburg een einde aan.

Werk in Benin
De RPR werd opgeheven omdat er met vaste krachten (en vrijwilligers) gewerkt werd op de afdeling Communicatie en Fondsenwerving. Juist in die tijd raakten de kerken van Gouda en Waddinxveen betrokken bij het werk in Benin. In Nederland vergaderden en overlegden we hoe we samen het opbouwwerk konden organiseren. Voor goed overleg werden er werkbezoeken gebracht en daar mocht ik dan ook een bijdrage aan leveren. Waren er in het begin nog kredietprogramma’s waar we (wijlen Tjerk S. de Vries en ik) een aantal mooie korte films van maakten, later werden de kerken van de Eglisé Réformée Confessante au Bénin (ERCB) steeds meer zelfstandig en in ieder geval gestimuleerd om zelfstandig verder te gaan zonder directe ondersteuning van uitgezondenen ter plekke.

Dank aan Wilma en de kinderen
Zonder een stimulerend thuisfront begin je niets. Onze kinderen riepen nog weleens: ‘fijn hoor maar nu even iets anders’ als er weer doosjes gevuld moesten worden of pakketten klaargemaakt. Nu ze ouder zijn weten ze ook wel te waarderen en in te zien dat je moet doen wat je hart je ingeeft. Immers: het word je gegeven door onze Vader, dan moet je toch wel doorgaan in dankbaarheid.”

Al wat ik heb, is God, nu en altijd.

Psalm 73: 26

God is voor je. Kijk eens naar de zijlijn; daar staat God om je aan te moedigen.
Kijk voorbij de finish; daar staat God die je een applaus geeft.
Hoor hoe Hij je naam roept vanaf de tribune?
Te moe om door te gaan? Hij zal je dragen.
Te ontmoedigd om te vechten? Hij zal je dragen.
God is voor jou.