“Hoe doe je recht aan een andere cultuur, hoe ga je om met verschillen in rijkdom, hoe spreekt de Bijbel in een andere context? Zending en hulpverlening is ingewikkeld  en niet altijd een successtory – het is een zoeken en tasten naar wat wijs is. Terugkijkend kan ik ook genoeg dingen bedenken die anders hadden gemoeten: we hebben fouten gemaakt en dingen niet begrepen, mensen gekwetst of over het hoofd gezien. Dat maakt klein en nederig. God zet ons in bij Zijn werk, maar Hij is niet van ons afhankelijk. Gelukkig maar!”

 

Het wonen met mijn gezin in Congo, tolken bij een vergadering, werken als trainer voor Timothy Leadership in verschillende landen. Als ik  daarover nadenk dan denk ik in de eerste plaats terug aan zoveel mooie ontmoetingen. Over de grens maar ook in Nederland zelf, waar we vaak buitenlandse gasten mochten herbergen. Samenleven, samen eten, samen werken, christenen ontmoeten uit een andere cultuur dat blijft bijzonder. Verhalen delen, lachen en soms huilen. Bij bruiloften en begrafenissen aanwezig zijn. Dat heeft mijn leven verrijkt.

Dienstknecht

Ik ben dingen gaan relativeren (manieren van kerk-zijn, liturgie) en andere dingen veel meer gaan waarderen (beschikbare gezondheidszorg en opgeleide voorgangers). Van dat laatste een voorbeeld: we waren eens in een klein kerkje in een Congolees dorp. Het was een Gereformeerde kerk want dat stond op de gevel. Thijs (echtgenoot) mocht preken, we zongen en een ouderling ging voor in gebed.  In zijn gebed bad hij vurig voor de paus en voor zijn dienstknecht pastoor Blok. Natuurlijk moesten we daar achteraf erg om lachen. Maar deze ouderling moest elke week preken, hij had geen opleiding, en behalve de bijbel geen boeken tot zijn beschikking. Om deze ouderling, en zoals hij zijn er duizenden, een stap verder te helpen door middel van training, dat is een geweldige uitdaging en ook in 2018 nog steeds hard nodig. En dat mogen we doen samen met ‘alle heiligen om zo steeds meer de hoogte diepte en breedte van Gods liefde te leren kennen.”