“Mijn kennis, visie en managementervaring wilde ik in 2008 graag inzetten voor Verre Naasten. Voor mensen, onze partnerkerken en hun organisaties. Voor de verdere professionalisering van de eigen organisatie en het brede werkveld. Maar ook voor verdere bewustwording van mondiale thema’s. Voor het idee om naast verre naasten ook faire naasten te zijn (met dank aan mijn voorganger Menno van Hulst voor deze titel). Want het gaat niet alleen om gelijke kansen – dat zeker ook! – maar er ligt een diepere laag onder.

Wat wordt weggeduwd en uitgesloten, verarmt het beeld van God, de aarde en het mens-zijn (Erik Borgman, Overlopen naar de barbaren, Klement, Kampen, 2009, pag. 82). Het gaat erom dat mensen – en de aarde, het totaal van Gods schepping – tot hun recht komen.

Echt reflecteren
Waar wij ons in de jaren ’70 keerden tegen de beperktheid van de tweeslag zending en ‘barmhartigheidswerk op de zendingsterreinen’ was dat in 2008 al lang niet meer nodig. Verre Naasten is met de regionale en soms plaatselijke mission-organisaties de GKv-exponent van liefde en barmhartigheid. Van steeds meer wederkerige relaties. Van autonomie van de lokale kerken en christelijke organisaties. Een klein dienstencentrum met veel betrokken mensen. Verbonden met jeugd en jongeren. Actief binnen professionele interkerkelijke netwerken. Met hier en daar ook steun voor een beetje sektarische kerken in diverse landen – misschien als boetedoening voor ons eigen toch ook wel wat exclusivistische verleden? Er zou nog wel wat meer aandacht mogen zijn voor vrede en gerechtigheid, voor het feit dat zonde en onrecht niet alleen in mensen zit, maar evenzeer in structuren. Dat dit consequenties heeft voor ons gedrag en onze politiek-maatschappelijke standpunten. Dat het evangelie op alle levensterreinen heilzaam is. Waar onze kerken helaas geen encyclieken Rerum novarum en Laudate si’ hebben, is het extra jammer dat een programma als Faire naaste zo snel bij het oud vuil belandde. Dat we het niet aandurfden om echt te reflecteren op onze rol als zending binnen autoritaire regimes (bijv. Papoea, Indonesië).

Heilzaam
Kerk, geloof en mission hebben de opdracht om heilzaam te zijn. De Bijbel is vol van deze oproep. De praxis van het geloof richt zich op Zijn eer, onder andere door het meewerken om Zijn schepping: mensen, de aarde, het milieu, tot hun heilzame recht te laten komen. Dat wens ik – met mijn hartelijke felicitaties – Verre Naasten / GKv-mission de komende tien jaar toe: een nog meer integrale, holistische benadering. Tot zegen van velen, wereldwijd.”