“Als kind van acht jaar, nam mijn tante me mee naar de kerk. Eerst nog af en toe, later ging ik telkens trouwer. Tijdens een Bijbelles hoorde ik het verhaal over Samuel,  die ‘s nachts een stem hoorde: een stem die hem riep. Dat raakte me diep. Het was alsof God mij zelf riep. Later heb ik, samen met mijn tante, belijdenis gedaan van mijn geloof. In onze kerk werkte op dat moment Ko Serier: een maatschappelijk werker uit Nederland. Ik vond het werk dat hij deed goed en prachtig. Dat wilde ik later ook doen.

Na mijn middelbare school , regelde Ko dat ik op de GSA in Zwolle terecht kon. Daar deed ik de opleiding voor maatschappelijk werker, met in mijn achterhoofd dat ik graag  als zendeling op Curaçao dit wilde gaan doen.

Ko ging, ik kwam
Toen Ko terugging  naar Nederland, kwam er een vacature vrij bij Verre Naasten. Ik solliciteerde en kreeg de baan. Ik  was Verre Naasten dankbaar voor het vertrouwen dat ze in mij stelden. Ko Serier, die voor mij gepleit had om deze functie te krijgen, bleef een jaar langer om mij te begeleiden en klaar te stomen  voor het werk.  Ik ben God dankbaar dat ik dit mocht doen. Ik mocht van Hem werken aan de opbouw van Zijn gemeente op Curaçao. Het werk kende veel variaties. Van kinderwerk, tienerwerk  tot en met het werken met volwassenen. Alle sociale problemen werden naar mij toegeschoven. Om de twee jaar ging ik naar Nederland, om te evalueren én mijn kennis bij te spijkeren.

Verdrietig
Het was altijd heel jammer wanneer mensen niet meer naar de kerk kwamen of wanneer we een kerkbreuk meemaakten. Maar met Gods hulp krabbelden wij er weer bovenop. Ook was het een verdrietig moment voor mij toen Verre Naasten  besloot om te stoppen met het werk op Curaçao. Ik deed het werk 15 jaar lang met plezier; ik leerde veel en mocht veel mensen helpen! En wat was het mooi om mee te helpen aan de opbouw van de gemeente. Pabien Verre Naasten! 40 jaar: een mijlpaal!”