“Pharus is het Latijnse woord voor vuurtoren. Dat verwijst aan de ene kant naar de Ameland, het eiland waar onze familiewortels liggen. En waar we ook graag samenkomen. Tegelijk is zo’n vuurtoren ook een symbool van licht, een baken in de duisternis. Het leidt je naar een veilige haven. En dat is ook waar we als familiestichting graag aan meewerken: het Licht brengen in deze wereld. Vandaar ook dat we sinds vijf jaar verschillende projecten van Verre Naasten ondersteunen. Begin dit jaar bezocht ik samen met m’n man een aantal van die projecten in Zuid-Afrika. Hoe ze daar te werk gaan, vind ik echt indrukwekkend!

Als familie zijn we in de loop van de jaren vermogend geworden, als gevolg van het bezit van een goed lopende onderneming. We geloven dat we dit van God krijgen. En ook dat het Zijn opdracht is om ervan te delen. Zo kwam vijf jaar geleden ook Verre Naasten op ons pad. Dat was best wel even zoeken met elkaar. Want wij zaten toen vooral in de modus van concrete, tastbare resultaten bereiken. Zoals waterputten slaan of gebouwen bouwen. Maar in de afgelopen jaren hebben we geleerd en gemerkt hoe belangrijk het is om in mensen te investeren, bijvoorbeeld via trainingen en opleidingen. Dat levert niet meteen iets tastbaars op, maar het uiteindelijke effect is misschien wel net zo groot. Want door en via mensen weet God prachtige resultaten te bereiken, daarvan zijn we overtuigd geraakt. De gesprekken met Verre Naasten en ook met mensen uit de projecten, als ze op werkbezoek in Nederland zijn, hebben ons daar ook echt bij geholpen.

Ook het bezoek aan Zuid-Afrika heeft het werk veel dichterbij gebracht. Zo bezochten we een theologische universiteit, waar we een paar jaar terug hebben meegeholpen bij de financiering van een gebouw. Ik herinner me een gesprek met een student, ergens uit een klein dorpje in Afrika. Ik weet niet eens meer uit welk land hij kwam, maar wat me bijgebleven is, was zijn passie om dominee te worden. Hij had echt alles en iedereen achtergelaten om hier te kunnen studeren… En hij was 100% van plan om straks weer terug te gaan, daar een nieuwe kerk te planten en zo het Evangelie verder te brengen.

Of ik denk aan die stralende man die voor me stond, toen we op pad gingen met een thuiszorgorganisatie. Deze man was halfzijdig verlamd geraakt door een hersenbloeding. In Zuid-Afrika betekent dat vaak dat je in een hoekje van je huis wat zit te verpieteren. Naar zulke patiënten wordt niet echt omgekeken. De mensen van de thuiszorgorganisatie die we via Verre Naasten financieel ondersteunen, zochten hem juist wel op. Ze deden oefeningen met hem en een jaar later kon deze man weer wat lopen. Zo kon hij zelf weer wat betekenen voor anderen. Z’n hele leven was compleet veranderd, een fantastisch resultaat!

De passie die de mensen hebben voor het werk dat ze doen, was echt bijzonder om mee te maken. Het was zó merkbaar dat ze Gods liefde willen uitstralen. Het is echt hun leven om om te zien naar anderen. Om anderen te helpen. En dat willen we als stichting graag ondersteunen!”

 

Dit filmpje blikt terug op 5 jaar samenwerking tussen Stichting Pharus en Verre Naasten.